LUGGAT
OSMANLICA TÜRKÇE SÖZLÜK

{ lügât . lügat . لغت }

Arapça ve Farsça yazımları, Osmanlıca okunuşları 
ve detaylı açıklamaları ile birlikte.

Arama yapmak istediğiniz kelimeyi girip
karşılığını bulmak istediğiniz "OSMANLICA ARA" ya da "TÜRKÇE ARA" butonlarına tıklayın.
Türkçe - Osmanlıca Sözlük'te temiz. ifadesini içeren 48 kelime bulundu...

afif

  • Temiz. Güzel. Nezih. İffetli ve namuslu olan. Haramdan sakınan.
  • Müstakim.
  • İffetli, namuslu, temiz.

ahlas

  • En hâlis, daha temiz.

athar

  • Daha tâhir. En temiz.

atik

  • (Atika) Esaretten serbest bırakılmış olan.
  • Soyu temiz. Necib.
  • Genç kız.
  • Kadim. İhtiyar.
  • Yavru kuş.
  • Eski.
  • Hz. Ebû Bekir'in (R.A.) bir nâmı.

avije

  • Has, hâlis, hakiki, temiz. (Farsça)

aziz / azîz

  • İzzetli. Çok izzetli. Sevgili. Çok nurlu.
  • Dost.
  • Şerif.
  • Nadir.
  • Dini dünyaya âlet etmeyen.
  • Sireti temiz.
  • Ermiş. Mânevi kudret ve kuvvet sahibi.
  • Mağlup edilmesi mümkün olmayan ve daima galib olan manasında Cenab-ı Hakk'ın bir ismidir.

beri / berî / بَر۪ي

  • (Berâet. den) Kurtulmuş. Temiz. Kayıt ve hüküm altında olmayan. Zimmeti bulunmayan adam. Hiçbir karışıklık, kusur ve noksanı olmayan. Hastalıktan sâlim olan.
  • Kusurdan uzak olan, temiz.

bikr

  • (Bikir) Bozulmamış. Temiz.
  • Bekâr. El sürülmemiş.
  • Her şeyin evveli.
  • Eşi benzeri görülmemiş, misli sebkat etmemiş her amel ve vaziyet.
  • Bozulmamış, temiz.

esfa

  • En saf, pek safi, pek temiz.

ezka

  • En temiz. En pâk. Ziyade dindar. Pâkize.

halis / hâlis

  • Saf, temiz.

kuddus

  • Kusur ve noksanlıklardan müberrâ olan, en mukaddes. Hiç eksiği olmayan, pâk, temiz. Cenab-ı Hakk'ın sıfatlarındandır.
  • Mübarekliğin hadsiz derecesini ifâde eder. "En mukaddes" gibi.

mahuza

  • Temiz. İtibarlı, şerefli, asil.
  • Saf, hâlis, katıksız.

muarra

  • Fenalıktan uzak. Boş. Beri. Yüksek. Temiz. Çıplak.

müberra

  • Beri. Müstesnâ. Fenalıktan uzak kalmış. Münezzeh. Temiz. Noksansız.

mukaddes / مقدس

  • Mübârek, kutsal. Ayb, çirkin ve kötü şeylerden uzak; temiz.
  • Kudsi, temiz.

münezzeh / منزه

  • Mukaddes, temiz.

müstakim

  • (Kıyam. dan) Doğru, istikametli.
  • Eğri olmayan, düz, dik.
  • Hilesiz, temiz.

mutahhar

  • Temiz. Pâk. Kudsi, pâklanmış. Tâhir kılınmış. Mübârek.
  • Peygamberimizin (A.S.M.) bir ismi.

nacil

  • Nesli kerim, şerefli olan, soyu temiz.

nasuh

  • Hâlis. Temiz. Kesin, kat'i.
  • Çok nasihat eden.

nazif / نظيف / nazîf / نَظ۪يفْ

  • Temiz.
  • Temiz. (Arapça)
  • Temiz.

necib

  • Soylu, asil, temiz.

necil

  • (Necile) Soyu temiz. Soylu.
  • Ağaç yaprağından bir cins.

nezahetli

  • Temiz.

nezih / نزیه / nezîh / نَز۪يهْ

  • (Nezihe) Pâk, temiz.
  • Temiz. (Arapça)
  • Temiz.

pak / pâk / پاک / پَاكْ

  • Temiz.
  • Temiz.
  • Temiz. (Farsça)
  • Temiz.

pak-meşreb

  • Gidişi, yaratılışı temiz. İyi huylu olan.

pakdamen

  • Eteği temiz. (Farsça)
  • Mc: Namuslu. (Farsça)

pakize / pâkîze / پاكيزه

  • Temiz. (Farsça)

perdenişin

  • Perde arkasında oturan. (Farsça)
  • Mc: Namuslu, temiz. (Farsça)

saf

  • Katışıksız, berrâk, temiz.
  • Zeki olmayan, derin düşünmeyen, dikkatsiz.

safderun / safderûn / صاف درون

  • Saf, yüreği temiz. (Arapça - Farsça)
  • Ebleh, bön. (Arapça - Farsça)

safdil / sâfdil / صاف دل

  • Gönlü saf, kalbi temiz.
  • Yüreği temiz. (Arapça - Farsça)
  • Saf. (Arapça - Farsça)

safi / sâfi / sâfî / صَاف۪ي

  • Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz.
  • Bozuk olmayan. Hâlis.
  • Duru, katıksız, temiz.
  • Temiz.

safiye / sâfiye

  • Saf, arı, temiz.

safiyy-üd din

  • Dini temiz. Dini pak.

safiyy-ül kalb

  • Kalbi temiz.

safvetkar / safvetkâr

  • Saf ve temiz.

salid

  • Pak, temiz.

sımme

  • Hâlis ve temiz.

tahir / tâhir / طاهر / طَاهِرْ

  • Temiz. Pâk. Abdesti bozacak veya guslü icab ettirecek şeylerden birisiyle özürlü olmayan.
  • Zâhir ve bâtında bütün ayıp ve kirlerden temiz, pâk olduğu için Hz. Peygamberimize de (A.S.) bu isim verilmiştir.
  • Müzikte: Makam ismi.
  • Temiz.
  • Temiz.
  • Temiz.
  • Temiz. (Arapça)
  • Temiz.

tahur

  • Tâhir. Hem temiz hem temizleyici. Çok temiz.

tayyib

  • Helâl.
  • Temiz.
  • İyi, hoş. İyi davranış. Temiz.
  • Hz. Peygamber'e (A.S.M.) Cenab-ı Allah (C.C.) en güzel kokular vermiştir. Bu yüzden kendisine Tayyib denilmiştir.
  • Fık: Helâlin her türlü şüphelerden uzak, saf ve temiz kısmına denir.

ter ü taze

  • Çok taze, pek temiz.

tıybe

  • Helâl.
  • Güzel, temiz.

zak

  • Pak, arı, temiz.

zeki / zekî

  • Hâlis. Temiz. Hali temiz olan.
  • Çabuk anlayışlı, temiz.

 

Bağış Yapmak İçin Tıklayın