LUGGAT
OSMANLICA TÜRKÇE SÖZLÜK

{ lügât . lügat . لغت }

Arapça ve Farsça yazımları, Osmanlıca okunuşları 
ve detaylı açıklamaları ile birlikte.

Arama yapmak istediğiniz kelimeyi girip
karşılığını bulmak istediğiniz "OSMANLICA ARA" ya da "TÜRKÇE ARA" butonlarına tıklayın.
Türkçe - Osmanlıca Sözlük'te rehin ifadesini içeren 24 kelime bulundu...

besman

  • Bir muahededen, bir anlaşmadan sonra rehin olarak bırakılan şey. Kapora. (Farsça)

fekk

  • Açmak. Ayırmak.
  • Kırmak.
  • Kaldırmak.
  • Kesmek.
  • El ve bilek, yerinden burkulup çıkmak.
  • Rehin verilen şeyi kurtarıp çıkarmak.
  • Köle azadetmek.
  • Pir-i fâni olmak.

fekk-i rehn

  • Rehini kurtarma.

hicr

  • Men etmek; akıl ve bâliğ olmamış çocuk, deli, bunak, sefih yâni malını kötü yere harcayan ve borçlu gibi kimseleri, tasarruf-i kavlîsinden yâni alış-veriş, kirâlama, havâle, kefillik, emânet ve rehin alıp-verme, hibe gibi işlerin tasarruflarından men' etme.
  • Dostluğu bırakmak, dargın

iftikak

  • (Fekk. den) Rehinden kurtarma, rehinden çıkarma.

ipotek

  • Bir borcun ödeneceği zamana kadar borçlunun alacaklıya vermiş olduğu değerli şey. Rehin. (Fransızca)

irhan

  • Rehin koyma veya konulma.

irtihan

  • (Rehn. den) Bir şeyi rehin olarak alma veya alınma.

istiglal

  • (Galle. den) Kirası veya mahsulü borca mukabil verilmek üzere bir mülkün rehine verilmesi.

istiğlalen

  • Gayrimenkulü rehine koymak suretiyle.

istirhan

  • (Rehn. den) Rehin alma veya rehin alınma.

mahcuz

  • (Hacz. den) Huk: Hacz edilmiş. Mahkeme kararıyla rehin altına alınmış.

merhun / merhûn / مرهون

  • (Rehin. den) Rehin edilmiş olan. Ödünç alınan bir şeyi teminata bağlamak için, onun yerine verilen herhangi bir şey.
  • Belirli müddetle bir şeye bağlı olan.
  • Edb: Mânası diğer beyit ile tamamlanan beyit.
  • Rehin edilmiş.
  • Rehinli, ipotekli. (Arapça)
  • Zamana bağlı, bir şeye bağlı. (Arapça)

mürahene

  • (Rehn. den) Bahse girişme.
  • Rehine koyma.

mürtehen / مرتهن

  • (Rehn. den) İpotek edilen. Rehin olarak alınan.
  • Rehinli, ipotekli. (Arapça)

mürtehin

  • (Rehn. den) Rehin eden. Rehin olarak alan.

müsterhin

  • (Rehn. den) Rehin alan. Rehin isteyen.

rahin

  • Rehin veren, malını rehine koyan.
  • Sâbit, dâim, devamlı.
  • Devenin ve adamın zayıfı.

rehain

  • (Tekili: Rehine) Rehineler. Garanti olarak elde tutulanlar.

rehin / rehîn / رهين

  • (Rehn-Rehine) Bir şeyin yerine teminat olarak tutulmuş olan şey, rehin edilmiş.
  • Mevkuf ve mahpus kılmak.
  • Rehinli, ipotekli. (Arapça)

rehn / رهن

  • Rehin. (Arapça)

rühun

  • (Tekili: Rehin) Rehinler.

terahün

  • Karşılıklı olarak rehin vermek.

terhin / terhîn / ترهين

  • Rehin verme. Emanet bırakma.
  • Rehin bırakma. (Arapça)

 

Bağış Yapmak İçin Tıklayın