LUGGAT
OSMANLICA TÜRKÇE SÖZLÜK

{ lügât . lügat . لغت }

Arapça ve Farsça yazımları, Osmanlıca okunuşları 
ve detaylı açıklamaları ile birlikte.

Arama yapmak istediğiniz kelimeyi girip
karşılığını bulmak istediğiniz "OSMANLICA ARA" ya da "TÜRKÇE ARA" butonlarına tıklayın.
Türkçe - Osmanlıca Sözlük'te koparan ifadesini içeren 22 kelime bulundu...

calife

  • Deri ile eti birlikte koparan yara.

cebbar / cebbâr / جبار

  • Zorba. (Arapça)
  • Güçlü. (Arapça)
  • Tanrı. (Arapça)
  • Tuttuğunu koparan, becerikli. (Arapça)

cerrar / cerrâr

  • Tedirgin edici davranışlarla para koparan.

engiz

  • Koparan, karıştıran, tahrib eden. (Farsça)
  • "Koparan, veren" mânâsında son ek.

fesad-engiz

  • Fesad koparan. Fesad çıkaran. Karışıklık çıkaran.

fettan / فتان

  • İşveli, oynak, cilveli. (Arapça)
  • Fitne koparan. (Arapça)

fitne-cihan

  • Fitne koparan, fesat karıştıran, bozgunculuk yapan. (Farsça)

gubar-aver / gubâr-âver

  • Toz götüren. Tozkoparan.

ken

  • "Kazan, kazıcı, koparan, yıkan, söken." anlamlarına gelir ve kelimelere katılır. Meselâ: (Kuh-ken: Dağ deviren, tünel açan) gibi. (Farsça)

mugbir

  • Gücenmiş. İğbirar sahibi.
  • Toz koparan.

muktela'

  • (Kal'. den) Kökünden koparılmış. Kökünden koparan.

mukteli'

  • (Kal'. den) Kökünden koparan.

müntezi'

  • (Nez'. den) Yerinden çekip koparan. Bir şeyi söken.

müntif

  • (Netf. den) Kılları döken. Koparan, çeken.

müsir

  • Koparan, kaldıran.

müste'sil

  • (İstisal. dan) Kökünden koparan.
  • Ele geçiren.

naziat

  • Hz. Azrâil'in (A.S.) avenesi olan bir taife melâike ki; şerli ve kötü ruhlu insanların canlarını şiddetle alırlar.
  • Nez'edenler. Çekip koparanlar.

nevvah

  • Ağlayan, çığlık koparan.

safa-engiz

  • Safa koparan. Neşe, sevinç yapan.

şiken

  • (Şikesten mastarından) Kıvrım, büküm. (Farsça)
  • Koparan, parçalayan mânâsında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Haysiyet-şiken : f. Haysiyet kıran. (Farsça)
  • "Koparan, kıran" mânâsında son ek.

velvele-engiz

  • Gürültü koparan, gürültü çıkaran. (Farsça)

zabit / zâbit

  • (Çoğulu: Zâbitân) Askere kumanda eden rütbeli asker.
  • Kuvvetli, yavuz.
  • Zabteden. Başkalarını zabtedip idare etmeğe memur olan.
  • Subay.
  • Mc: Dediğini yaptıran, tuttuğunu koparan kimse.

 

Bağış Yapmak İçin Tıklayın