LUGGAT
OSMANLICA TÜRKÇE SÖZLÜK

{ lügât . lügat . لغت }

Arapça ve Farsça yazımları, Osmanlıca okunuşları 
ve detaylı açıklamaları ile birlikte.

Arama yapmak istediğiniz kelimeyi girip
karşılığını bulmak istediğiniz "OSMANLICA ARA" ya da "TÜRKÇE ARA" butonlarına tıklayın.
Türkçe - Osmanlıca Sözlük'te hiyan ifadesini içeren 26 kelime bulundu...

eles

  • Hâinlik yapmak. Hıyanet etmek.
  • Mecnun olmak.

gaddar

  • Kahredici, öldürücü. Ahdine vefâ etmeyip hıyânet eden. Hâin, zâlim, çok zulmeden.

gadir / gâdir

  • (A, uzun okunur) Gadreden, fenalık eden, zulmeden, hıyanet eden.
  • Zulüm, acımasızlık, hıyanet.
  • Gadreden, hıyanet eden, fenalık eden.

gall

  • Girmek, sokmak, akmak.
  • Boynunu, elini zincir ile bağlamak.
  • Hâinlik yapmak. Hıyanet etmek.
  • Ganimet malından hırsızlık etmek.

gıll u gış

  • Aklın muhtelif fikirler üzerinde kararsızlığı.
  • Gönül darlığı.
  • Kin ve hile. Hıyanet ve adavet.

gıll u gışş

  • Şüphe ve tereddüt, kararsızlık. Kin ve hile. Hiyanet ve düşmanlık.

gışş

  • Hıyânet etmek, hâinlik yapmak.
  • Yaramaz olmak.
  • Saf olmayıp karışık olmak.

gulul

  • Ganimet malında hıyanet etmek.

hain / hâin

  • Emanete hıyanet eden. İyiliğe karşı kötülük eden.
  • Hıyanet, kötülük eden.
  • Emanete hıyanet eden.

hanasire

  • Hıyânet ehli, hâinler.

havene

  • (Tekili: Hâin) Hâinler, hıyânet edenler.

havn

  • Hıyanet etmek, hâinlik yapmak.

hıyanat

  • (Tekili: Hıyanet) Hıyanetler, hâinlikler, kahpelikler.

hiyanet

  • (Bak: Hıyânet)

hıyanet-i vatan

  • Vatan hainliği. Vatana hıyanet etme.

hıyaneten

  • Kötülükte bulunarak, hıyanet ederek.

hıyanetkar / hıyanetkâr

  • Hıyanet eden. Hâin.

huvvan

  • (Tekili: Hâin) Hıyanet edenler, hâinler.

ihanet etme

  • Hıyanet etme, arkadan vurma.

ihtiyan

  • Sözde durmama, emanete hiyanet etme.

itale-i dest

  • El uzatma, hıyânet etme.

izhaf

  • Yalan söyleme.
  • Hıyanet etme, verdiği sözünü tutmama.
  • Hayrette bırakma, şaşırtma.

muhtan

  • Kendisine hıyanet edilen kimse.
  • Hâin. Hıyanet eden.

münafık

  • İki yüzlü, araya nifak sokan. Fitnekâr.
  • Ahdini bozan, yalan söyleyen, hıyanet eden.
  • Görünüşte müslüman olup hakikatte kâfir ve düşman olan.

münhi / münhî

  • (Çoğulu: Münhiyân) (Nehy. den) Haberci. Haber getiren.

tahvin

  • (Çoğulu: Tahvinât) Birisine hâin deme. Hıyânet nisbet etme.

 

Bağış Yapmak İçin Tıklayın